Mijn hoofdje zit vol, er kan niets meer bij. De afgelopen week was gewoon veel te zwaar.
Er is gewoon zoveel gebeurd dat ik het allemaal niet kan vatten. Wat is er toch met mij aan de hand?
Zo zorgeloze dagen gehad met carnaval, gewoon zoveel fun gemaakt. Geen moment me verveeld.
Maar vanaf vorige donderdag kwam de realiteit, al die miserie. Me vrijdagavond supergoe geamuseerd, zaterdag superfijne training gehad en zondag fijne dag gehad op eetfestijn.
Maar maandag was mindere dag, afscheid genomen van Bram, en dan 's avonds mijn resultaten. Die vielen serieus tegen. Had ik zo niet verwacht. Op niets van begrip kon ik thuis rekenen. Ik voelde gewoon dat ik er alleen voorstond. Ik ben op, ik ben gewoon doodmoe.
Vrijdag naar psycholoog, ik heb echt schrik, ik weet niet aan wat ik me moet verwachten. Maar ik hoop 1 ding en dat is dat mijn hoofdje snel wat leger zal worden.
Ik kan gewoon 's nachts de slaap niet meer vatten, ik wil zo niemand tot last zijn en waarschijnlijk doe ik dat.
Iedereen bedankt dat er voor me is, echt waar.
Kben jullie dankbaar
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten