Vluchten kan niet meer

Vluchten kan niet meer

Een moeilijk moment
dat me plots overvalt,
onaangekondigd,
onverwacht,
zonder reden...

Ik lach,
terwijl ik vanbinnen huil
bij het voelen
van mijn innerlijke broosheid,
onaangekondigd,
onverwacht,
zonder reden...

Mijn hoofd zit vol,
wat kan ik anders doen dan vluchten,
blindelings mezelf voorbij rennen,
voorkomen dat ik verdrink
in mezelf,
onaangekondigd,
onverwacht,
zonder reden...

Maar toch ga ik niet vluchten,
ik ga vechten,
vechten om erdoor te geraken.